Ecologische Successie

Ecologische successie is de verandering in de samenstelling van de soorten in de tijd. De traditionele opvatting van de opvolging beschrijft hoe een gemeenschap met bepaalde soorten geleidelijk en voorspelbaar vervangen door een andere gemeenschap, bestaande uit verschillende soorten. Zoals successie vordert, soortenrijkdom (het aantal soorten in een gemeenschap) en de totale biomassa (de totale massa van alle levende organismen) te verhogen. Uiteindelijk, een laatste fase van de successie constante soortensamenstelling, genaamd de climax gemeenschap, wordt bereikt. Het hoogtepunt gemeenschap blijft relatief ongewijzigd tot vernietigd door sommige katastrofisch gebeurtenis, zoals een brand. Successieoorlog, is echter niet zo voorspelbaar als ooit gedacht. Successie stadia kunnen niet altijd voorkomen in de verwachte volgorde, en de vestiging van sommige soorten is schijnbaar willekeurig, beïnvloed door het seizoen, door de klimatologische omstandigheden, of door welke soorten er gebeurt als eerste aankomen. Bovendien, in sommige gevallen, een stabiele climax gemeenschap is nooit bereikt omdat branden of andere verstoringen komen zo vaak.

Opvolging gebeurt in sommige regio's bij klimaten veranderen in de loop van duizenden jaren. Over kortere perioden van tijd, successie treedt op omdat de soorten die make-up gemeenschappen veranderen van de habitat door hun aanwezigheid. In beide gevallen, de fysische en biologische omstandigheden die de habitat aanvankelijk aantrekkelijk voor de inwoner soorten die niet langer bestaan, en de habitat kan meer gunstig zijn nieuwe soorten. Sommige van de veranderingen bij ingezeten soorten zijn hieronder opgesomd:

1. Substraat textuur veranderen van stevige rock, naar zand, op vruchtbare bodem, als steen erodeert en de afbraak van planten en dieren voorkomt.

2. Bodem pH kan afnemen als gevolg van de ontbinding van bepaalde organische stof, zoals zure bladeren.

3. Bodem water potentieel, of het vermogen van de bodem om water vast te houden, verandert naarmate de veranderingen bodemtextuur.

4. Licht beschikbaarheid kan veranderen van de volle zon gedeeltelijk schaduwrijk, om in de buurt van de duisternis als bomen worden vastgesteld.

5. Verdringing, die stijgt met de bevolkingsgroei, kan ongeschikt zijn voor bepaalde soorten.

Erfopvolging wordt vaak beschreven door de reeks van plantaardige gemeenschappen die een gebied bewonen in de tijd. Dieren, ook te gaan wonen in deze gemeenschappen, maar meestal in reactie op hun aantrekkingskracht op de soorten van ingezeten planten, niet vanwege een manier waarop de vorige dieren hebben veranderd habitat. Dieren hebben echter invloed op de fysieke kenmerken van de gemeenschap door het toevoegen van organisch materiaal bij hun vertrek uitwerpselen of ontleden, en de biologische kenmerken van de gemeenschap, wanneer zij vertrappen of eten planten of wanneer ze verspreiden zaden. Maar omdat de dieren van voorbijgaande aard zijn, zijn hun effecten op de opvolging vaak moeilijk te bepalen. De planten en dieren die het eerst worden blootgesteld aan een nieuw leefgebied te koloniseren heten pionier soorten. Ze zijn typisch opportunistisch r-geselecteerde soorten die een goede verspreiding capaciteiten hebben, snel groeien, en produceren veel nakomelingen snel. Veel soorten kunnen tolereren pionier barre omstandigheden zoals intens zonlicht, verschuiven zand, rotsachtige ondergrond, droge klimaten, of nutriënt-deficiënte bodem. Bijvoorbeeld, nutriënten-deficiënte bodems van sommige vroege successie stadia haven stikstoffixerende bacteriën of ondersteuning van de groei van planten waarvan de wortels ondersteuning mutualistische relaties met deze bacteriën.

Als bodem, water, licht, en andere voorwaarden te veranderen, r-geselecteerde soorten geleidelijk worden vervangen door meer stabiele K-geselecteerde soorten. Deze omvatten overblijvende grassen, kruiden, struiken en bomen. Omdat K-geselecteerde soorten langer leven, hun milieu-effecten vertragen het tempo van de opvolging.

Zodra de climax gemeenschap is gevestigd, kan het in wezen onveranderd blijven voor honderden jaren. Er zijn twee soorten van de erfopvolging, als volgt:

1. Primaire successie treedt op substraten die nooit eerder ondersteund levende dingen. Bijvoorbeeld, de primaire successie treedt op vulkanische eilanden, op lavastromen, en op rots achtergelaten door de terugtrekkende gletsjers. Twee voorbeelden:

• Opvolging op steen of lava meestal begint met de oprichting van korstmossen. Hyfen van de schimmel component van de korstmossen hechten aan de rotsen, de schimmel mycelia houden vocht die anders weg zouden uitlekken, en de korstmossen scheidt zuren die bijdragen tot de afbrokkeling gesteente in de bodem. Als bodem accumuleert,, bacteriën protisten, mossen en schimmels verschijnen, gevolgd door insecten en andere geleedpotigen. Omdat de nieuwe bodem is meestal voedingsstoffen tekort, diverse stikstoffixerende bacteriën verschijnen vroeg. Grassen, kruiden, onkruid en andere rgeselecteerde soorten zijn volgende vastgesteld. Afhankelijk van de plaatselijke klimatologische omstandigheden, r-geselecteerde soorten uiteindelijk worden vervangen door K-geselecteerde soorten zoals overblijvende struiken en bomen.

• Successie op zand duinen begint met de verschijning van grassen aangepast aan de wortel van het in drijfzand. Deze grassen stabiliseren het zand na ongeveer zes jaar. De latere fasen van deze opvolging kunnen worden gezien op de duinen van Lake Michigan. De gestabiliseerde zand kan de beworteling van de struiken, gevolgd door de oprichting van populieren.

Zwarte dennen en eiken volgen in de komende vijftig tot honderd jaar. Ten slotte wordt de beuken-esdoorn climax gemeenschap gevestigd. Het hele proces kan een duizend jaar.

2. Secundaire successie begint in habitats waar gemeenschappen waren geheel of gedeeltelijk vernietigd door een soort van schadelijke gebeurtenis. Bijvoorbeeld, secundaire successie begint in habitats beschadigd door brand, overstromingen, verwoestingen insecten, overbegrazing, en bos kappen en in verstoorde gebieden zoals verlaten akkers, leegstaande percelen, bermen en bouwplaatsen. Omdat deze habitats eerder leven ondersteund, secundaire successie, in tegenstelling tot de primaire successie, begint op substraten die al dragen bodem. Daarnaast bevat de bodem een inheemse zaadbank. Twee voorbeelden van secundaire successie volgen:

• Opvolging op verlaten akkerland (de zogenaamde oud-veld successie) meestal begint met de kiemkracht van r-geselecteerde soorten uit zaden reeds in de bodem (zoals grassen en onkruid). De bomen die uiteindelijk volgen, zijn regio specifiek. In sommige regio's van de oostelijke Verenigde Staten, dennen wortelen volgende, gevolgd door diverse hardhout zoals eiken, hickory, en kornoelje.

• Successie in meren en vijvers begint met een waterlichaam, zich ontwikkelt tot een marshlike staat, dan een weiland, en tenslotte naar een climax gemeenschap van inheemse vegetatie. zand en slib (uitgevoerd door een rivier) en verteerd vegetatie bijdragen tot het vullen van het meer. Ondergedoken vegetatie wordt eerst, gevolgd door de opkomende vegetatie waarvan de bladeren kan betrekking hebben op het wateroppervlak. Grassen, rietgrassen, bies, en cattails wortel schieten in de omtrek van het meer. Uiteindelijk, het meer gevuld met sediment en vegetatie en wordt vervolgens vervangen door een weide van grassen en kruiden. In veel berggebieden, wordt de weide vervangen door inheemse struiken en bomen, uiteindelijk steeds een deel van de omliggende naaldbos. Deel II: Subject Area Recensies met Sample Vragen en antwoorden

een artikel ingediend door Matt Scherzinger

Disclaimer: Onze website is niet verantwoordelijk voor de informatie in dit artikel. In dit artikel wordt op geen enkele manier de standpunten, meningen, gedachten of overtuigingen van de artikelen directory personeel.
Vertaling aankondiging: Het artikel "Ecologische Successie" was vertaald met behulp van een geautomatiseerde vertaling dienst. Onze excuses voor eventuele vertaalfouten die heeft plaatsgevonden. Dank u voor uw begrip.